Cupping

De oudste verwijzingen naar het gebruik van cupping zijn afkomstig uit China. Cupping wordt toegepast op de acupunctuur punten. Volgens de Chinese geneeskunde stimuleert cupping de bloedcirculatie en heft blokkades op. Ook verhindert cupping dat ziekteverwekkende invloeden van buitenaf grip krijgen op iemand met een verzwakte lichamelijke gesteldheid. Een verzwakte lichamelijke gesteldheid is vaak het resultaat van een verzwakte levensenergie.

Cupping is een massagetechniek die binnen de Oosterse geneeskunde veelvuldig wordt gebruikt en werd ontwikkeld om gifstoffen en spierkrampen vanuit diepere lichaamsweefsels naar het huidoppervlak te trekken. Doordat de spieren en de huid goed doorbloed raken, wordt het voor het lichaam eenvoudiger afvalstoffen te verwijderen, met als gevolg een algehele ontspanning. Cupping heeft een enorme dieptewerking, doordat speciale glazen bokaaltjes vacuüm op de huid worden aangebracht. upping is een vorm van acupunctuur die gericht is op de beweging van de energie, het bloed, en de lichaamsvloeistoffen. De vastgezogen cups op de huid vervoeren energie en bloed naar een plaats waar de verstorende energie het lichaam kan verlaten via de poriën. Het lichaam wordt eerst in gemasseerd met massageolie, waarna er cups aangebracht. Onder de cups treedt er een zeer sterke doorbloeding op. Als we pijn ervaren impliceert dit een blokkade in de energiestroom van een specifiek deel van het lichaam.

Toxines –in spieren en gewrichten– worden niet altijd even makkelijk door het lichaam afgebroken, wat voor verdere blokkades en ongemakken kan zorgen. Door gebruik te maken van cupping kunnen de afvalstoffen aan het huidoppervlak worden gebracht zodat het voor het lichaam veel eenvoudiger wordt om deze te verwijderen.

Tegelijk wordt de emotie die bij de drukpunten hoort ook ‘losgetrild’, met als gevolg algehele ontspanning.
Het is nog goed om te weten dat na een cupping op de plek van behandeling een duidelijke verkleuring te zien is. Dit is een normaal verschijnsel. Het komt door de intense doorbloeding van het weefsel. De kleur van de plek kan verschillen, van rood tot dieppaars. Het verdwijnen van de roodheid gaat meestal samen met het verbeteren van de klachten.